جانا اگر چه یار دگر می کنی مکن

سنایی غزنوی – غزل شماره 334

جانا اگر چه یار دگر می کنی مکن

اسباب عشق زیر و زبر می کنی مکن

گویی دگر کنم مگرم کار به شود

حقا که کار خویش بتر می کنی مکن

منمای روی خویش بهر ناسزا از آنک

خود را بگرد شهر سمر می کنی مکن

بر گل ز مشک ناب رقم می کشی مکش

هر مشک را نقاب قمر می کنی مکن

ای سیمتن ز عشق لب چون عقیق خود

رخساره ی مرا تو چو زر می کنی مکن