فسون ناله‌ام شب بسته خواب پاسبانش را

قدسی مشهدی- غزل شماره 36 

فسون ناله‌ام شب بسته خواب پاسبانش را

که با هر سر نباشد آشنایی آستانش را

ز چاک سینه‌ام دل می‌کند نظّارۀ زلفش

چو مرغی کز قفس بیند به حسرت آشیانش را

نوازد ظاهر و در دل خیال کُشتنم دارد

به حال خویشتن پی برده‌ام لطف نهانش را

اسیر عشق را فرض است عزّت بعدِ مردن هم

میندازید بر خاک مذلّت استخوانش را

 

 

نویسندگان :
نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

نوشته های مرتبط
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها