ورود-ثبت نام

نی افسرده ای هنگام گل روید ز خاک من

رهی معیری – غزلیات

شماره 119

گیاه اندوه

نی افسرده ای هنگام گل روید ز خاک من

که برخیزد از آن نی، ناله های دردناک من

مزار من اگر فردوس شادی آفرین باشد

به جای لاله و گل، خار غم روید ز خاک من

مخند ای صبح بی هنگام که امشب سازشی دارد

نوای مرغ شب با خاطر اندوهناک من

نی ام چون خاکیان، آلوده ی گرد کدورت ها

صفای چشمه ی مهتاب دارد، جان پاک من

چو دشمن از هلاک من رهی خشنود می گردد

بمیرم تا دلی خشنود گردد از هلاک من

نویسندگان :

نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.