
میرزاده عشقی – ادبیات جدید و کلاسیک – ادبیات کلاسیک
غزلیات و قصاید – شماره 25
زبان سرخ
مگو که غنچه چرا چاک چاک و دل خون است؟
که این نمایشی از زخم قلب مجنون است
نمونه ی دل آزادگان بود گل سرخ
چو این کلیشه ی اوراق سرخ دل خون است
زبان عشقی شاگرد انقلاب است این
زبان سرخ زبان نیست بیرق خون است
نظرات کاربران :
احمد گفته :
مصراع آخر واقعا زیباست !
ادامه نظرات را در پایین کادر مشاهده کنید :



