رودکی
رباعی شماره 17
چون کشته ببینی ام، دو لب گشته فراز
از جان تهی این قالب فرسوده به آز
بر بالینم نشین و می گوی به ناز:
کای من تو بکشته و پشیمان شده باز
چون کشته ببینی ام، دو لب گشته فراز
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط