زلفش بکشی شب دراز اندازد

رودکی

رباعی شماره 10

زلفش بکشی شب دراز اندازد

ور بگشایی چنگل باز اندازد

ور پیچ و خمش ز یک دگر بگشایند

دامن دامن مشک طراز اندازد

نوشته‌های مرتبط

در عشق، چو رودکی، شدم سیر از جان

ادامه نوشته »

بر عشق توام، نه صبر پیداست، نه دل

ادامه نوشته »

ای ناله ی پیر خانقاه از غم تو

ادامه نوشته »

آن خر پدرت به دشت خاشاک زدی

ادامه نوشته »

ای طرفه ی خوبان من، ای شهره ی ری

ادامه نوشته »

در جستن آن نگار پر کینه و جنگ

ادامه نوشته »