ورود / عضویت



اشعار رضا خادمه مولوی - ادبستان شعر پارسی ❤️

اشعار رضا خادمه مولوی

اشعار رضا خادمه مولوی

اشعار رضا خادمه مولوی


شعر نخست :

 

چه رفته است که صبحی دگر نمی آید

“شب فراق به پایان مگر نمی آید؟”

کجاست اهل دلی تا دعا کند، قدری

که از دعای چو من هیچ اثر نمی آید

هزار مرتبه در را زدم ولی افسوس

کسی به دیدن من پشت در نمی آید

نسیم های فراوان رسیده تا کنعان

ولی ز یوسف من یک خبر نمی آید

ز غربتم چه بگویم؟که سایه ام حتی

گذشته از من و از پشت سر نمی آید

هنوز می طلبد قلب من تو را ای عشق

اگر چه از تو به جز دردسر نمی آید

درخت خشکم و می دانم اینکه در آخر

برای دیدن من جز تبر نمی آید

 


شعر دوم :

 

سخت است بخندی و دلت غم زده باشد

هر گوشه ی پیراهن تو نم زده باشد

سخت است به اجبار به جمعی بنشینی

وقتی دلت از عالم و آدم زده باشد

احوال من ای دوست چنین است که انگار

یک صاعقه بر جنگل خرم زده باشد

دور از تو شبیهم به یتیمی که به رویش

در جمع،کسی سیلی محکم زده باشد

دور از ادب است اینکه بخندد لبت اما

دیوار دلت مشکی و ماتم زده باشد

با این همه تا خرده نگیرند عزیزان

میخندم و هرچند دلم غم زده باشد

 


شعر سوم :

 

چه دردی بیشتر از این که دردم را نمیدانی

به چشمم خیره میگردی ولی غم را نمیخوانی

چه باشی یا نباشی من برایت آرزو کردم

چه دردی بیشتر از این که این ها را نمی دانی

برایم روز روشن بود میدانستم از اول

که میاید چنین روزی که میگویی نمیمانی

برای من که بعد از تو ندارم شاخه ی سبزی

چه فرقی میکند دیگر هوای صاف و بارانی

شبیه موریانه،خاطرت در ذهن می ماند

که میپوسد مرا کم کم به آرامی و پنهانی

دل آئینه ام حتی اگر کوهی شود آخر

به سنگی،خرد می گردد به یک لحظه به آسانی

چه میدانی؟تمام پیکرم چون شمع می سوزد

که امشب در دلم برپاست یک شام غریبانی


اشعار سنتی – ادبستان شعر پارسی


واژگان کلیدی: اشعار نمونه شعر شاعر شعرهای شعری از یک شعر از  غزل غزلیات  غزل های غزلی از رضا خادمه مولوي.

1 دیدگاه دربارهٔ «اشعار رضا خادمه مولوی;

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤