رهی معیری – رباعی شماره 40
باده ناب
گرمی ندهد باده ی ناب ای ساقی !
ور زانکه بود چو آفتاب ای ساقی
خواهی که به یک جرعه کنی مدهوشم
با بوسه درآمیز شراب ای ساقی
گرمی ندهد باده ی ناب ای ساقی
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط