ورود-ثبت نام

رباعی های آذر بیگدلی

در این بخش رباعیات آذر بیگدلی نوشته شده است.

فهرست اشعار به ترتیب حروف الفبای حرف آخر قافیه یا ردیف است.

برای خواندن هر شعر، روی آن کلیک کنید :

 

الف : 

رباعی شماره 1 : تا دیدمت ای شمع شب افروز، مرا

رباعی شماره 2 : آن مرغ، که ناله همنفس بود او را

رباعی شماره 3 : طوفان، سروسر کرده ی اصحاب وفا

رباعی شماره 4 : امروز چو عارت آید از صحبت ما

رباعی شماره 5 : ای اهل وطن! آرزوی روی شما

رباعی شماره 6 : در صبحدمی که کردمی نافله ها

رباعی شماره 7 : از تو، دل غم کشیده دارد گله ها

رباعی شماره 8 : دور از تو شبی در اثر زاری‌ها

ب : 

رباعی شماره 9 : بگداخت تنم ز آتش تب امشب

ت : 

رباعی شماره 10 : مرغ دل من، که بود دست آموزت

رباعی شماره 11 : گر جز تو کسی دل مرا برد رواست

رباعی شماره 12 : باد سحری، ز مرغزاری برخاست

رباعی شماره 13 : ای اهل هوس، عشق شماری دگر است

رباعی شماره 14 : ما را شب هجر، سینه سوداخیز است

رباعی شماره 15 : از هجر، مرا هم مژه گوهر پوش است

رباعی شماره 16 : حالم ز غم هجر، چه ناخوش حال است

رباعی شماره 17 : کوی تو، که رشک گلستان ارم است

رباعی شماره 18 : از گل بسته است دسته، کاین روی من است

رباعی شماره 19 : گل بر سر هم ریخته، کاین روی من است

رباعی شماره 20 : امشب که مرا بر آستانت راه است

رباعی شماره 21 : این باغ، سر کوی نگاری بوده است

رباعی شماره 22 : هادی که ازو زمانه را آبادی است

رباعی شماره 23 : ز آن عهد که بستیم به هم ای بت مست

رباعی شماره 24 : تو میروی و نگاه من از پی توست

رباعی شماره 25 : پیکی آورد پوستینی از دوست

رباعی شماره 26 : ای دوست! که از دوستیت با دل خوست

رباعی شماره 27 : خالی، که چو داغ لاله در سینه ی اوست

رباعی شماره 28 : برخاسته این شاخ انار، از گِل کیست؟

رباعی شماره 29 : ساقی! می از آب زندگانی کم نیست

رباعی شماره 30 : از سعی تو، دل بسته ی زنجیر تو نیست

رباعی شماره 31 : چون تیر قلم گرفت و دفتر برداشت

رباعی شماره 32 : حاجی زجاجی که ز دین ساز نداشت

رباعی شماره 33 : آذر که مدام شکوه از خوی تو داشت

رباعی شماره 34 : هر بار که سرگردان ز من یار گذشت

رباعی شماره 35 : چون دید جداییش مرا خواهد کشت

رباعی شماره 36 : چشمم، که نه زآن بزم برون خواهد خفت

رباعی شماره 37 : در جان، از داغ عشق، سوزم بگرفت

رباعی شماره 38 : این دل، سر راهی به نگاری نگرفت

رباعی شماره 39 : امشب، مهی از شهر به هامون میرفت

رباعی شماره 40 : از عشق، سخن به بوالهوس نتوان گفت

رباعی شماره 41 : قاصد که ازو به من خبر هیچ نگفت

رباعی شماره 42 : ای خون دل پیر و جوان خورد دلت

رباعی شماره 43 : ای برده ز مهر تاب، ماه علمت

رباعی شماره 44 : گر از تو نهان، کس آید اندر کویت

د : 

رباعی شماره 45 : در عهد کریم خان، شه ملک قباد

رباعی شماره 46 : هجر تو نصیبم ای دل افروز مباد

رباعی شماره 47 : در تن، نفسی جان غمین، بی تو مباد

رباعی شماره 48 : ایزد، همه عمر کامرانیت دهاد

رباعی شماره 49 : شاها بروادت به جهان داد زیاد

رباعی شماره 50 : آن کس که به چرخ، نقش اختر بندد

رباعی شماره 51 : دیدم گلکی به صد دهان میخندد

رباعی شماره 52 : جان رفت و دل از تو باز دردی دارد

رباعی شماره 53 : امشب که ز وصلم به طرب میگذرد

رباعی شماره 54 : در کوی بتان، گاه نفس میگیرد

رباعی شماره 55 : وقت است بهار، باغ و راغ افروزد

رباعی شماره 56 : از خواب سیه روز تو، چون شب خیزد

رباعی شماره 57 : نایی ز نوا فتاده، تا نی برسد

رباعی شماره 58 : چون کار نظر به پاک بینی برسد

رباعی شماره 59 : صهبا، ز زکامش مژه چون پرنم شد

رباعی شماره 60 : ترکی که مرا برده ی خود میداند

رباعی شماره 61 : ای کاسلامت، به کافری ها ماند

رباعی شماره 62 : هاروت، به جزع چشم بندت ماند

رباعی شماره 63 : عقلی که، حذر کنم ز خوی تو نماند

رباعی شماره 64 : گفتی ز کسیت کینه در سینه نماند

رباعی شماره 65 : ای دوست، اسیران تو یک یک رفتند

رباعی شماره 66 : ایشان که قرار سینه ریشان بردند

رباعی شماره 67 : رفت آن کاغیار دشمن بودند

رباعی شماره 68 : در عشق تو، آنان که به هم، هم نفسند

رباعی شماره 69 : خود را گیرم که آشنا با تو کند؟

رباعی شماره 70 : یاران که، ز دلتنگی من، تنگ دلند

رباعی شماره 71 : تو شاه و شهانت ز هواخواهانند

رباعی شماره 72 : دونان، اگرت دو نان به دریوزه دهند

رباعی شماره 73 : از کوزه شکسته ای گرت بوزه دهند

رباعی شماره 74 : غارتگر جان، ز چشم من برد دو رود

رباعی شماره 75 : ای بی خبر از خدا، گر آیی، چه شود؟

رباعی شماره 76 : وقت است که گل قدم سوی باغ نهد

رباعی شماره 77 : از کوی تو چون باد صبا می‌آید

رباعی شماره 78 : پیکی که ز کوی یار ما می‌آید

رباعی شماره 79 : ای فوج طبیب را به دوزخ قائد

رباعی شماره 80 : زآن کوی، جواب نامه ی ما ناید

رباعی شماره 81 : برف آمده و بیخته کافور به بید

رباعی شماره 82 : تا در غم جانان، به لبلم جان نرسید

رباعی شماره 83 : دردی که به پای جبهه‌سای تو رسید

رباعی شماره 84 : سلخ شعبان، می ام بدریوزه رسید

ر : 

رباعی شماره 85 : با گل میگفت بلبلی زار و نزار

رباعی شماره 86 : میخانه، ز کارگاه مانی خوشتر

رباعی شماره 87 : پیمانه ی ما پر از شراب اولیتر

رباعی شماره 88 : ای رفته سوی خلد، ز دامان پدر

رباعی شماره 89 : ز آزردن جان خسته جانی بگذر

رباعی شماره 90 : امشب دارم به جان ز تن سوز دگر

رباعی شماره 91 : این پرده که نقش چین خجل کرده نگر

رباعی شماره 92 : آذر! دو جهان به درگهش بنده نگر

رباعی شماره 93 : آذر! آن شوخ را در اندیشه نگر

رباعی شماره 94 : چل سال، به راه عاشقی کردم سیر

رباعی شماره 95 : ای جود تو از ابر برآورده نفیر

رباعی شماره 96 : زآن در چو روم، عاشق زاری کم گیر

رباعی شماره 97 : از غالیه خاک این چمن بیخته گیر

ز : 

رباعی شماره 98 : شب بی تو چو باشم، سحرم ناید باز

رباعی شماره 99 : هر مرغ که نامه ی من از تیهو و باز

رباعی شماره 100 : در کنج خرابه بر حصیری دو سه گز

رباعی شماره 101 : جویم هر روز شب، که کاهد این سوز

رباعی شماره 102 : تا کی شب و روز و روز، شب از سر سوز

رباعی شماره 103 : شبها دارم از آن مه مهر فروز

رباعی شماره 104 : امشب ز مه رخت شبم مهر افروز

رباعی شماره 105 : یاری که بود دردم ازو، درمان نیز

س : 

رباعی شماره 106 : تن ز آتش غم، چو عود می بین و مپرس

رباعی شماره 107 : خسرو، کآراست ملک چون روی عروس

رباعی شماره 108 : جانم ز تو شد تباه، افسوس افسوس

رباعی شماره 109 : یا رب مپسند کعبه گردد ناووس

ش : 

رباعی شماره 110 : یاری کامروز نقد دل باختمش

رباعی شماره 111 : یار آمد و جان به رایگان میدهمش

رباعی شماره 112 : خوش آنکه ز وصل تو شبی بالم خوش

رباعی شماره 113 : امشب مهم آمد، نه چنان فاش که دوش

ط : 

رباعی شماره 114 : نقشی ز خطا نبسته کلک تو ز خط

غ : 

رباعی شماره 115 : بوی گل خود میشنوم از گل باغ

ف : 

رباعی شماره 116 : شد ماه سخن نهفته آذر ز کلف

ق : 

رباعی شماره 117 : روز وصلت، شد آتش افروز فراق

رباعی شماره 118 : گفتم: گویم درد غم اندوز فراق

رباعی شماره 119 : شادیم، مدام از غم دلکش عشق

گ : 

رباعی شماره 120 : ای بسته در صلح و گشاده در جنگ

ل : 

رباعی شماره 121 : ای خواجه، چه میگریزی از من مه و سال؟

رباعی شماره 122 : آن چارده ساله ماه، کز غنج و دلال

رباعی شماره 123 : ای شوخ! فراق تو کشیدن مشکل

رباعی شماره 124 : عید است، مگردان صنما روی ز گل

م : 

رباعی شماره 125 : زآن شب که رخت دیده، گلت چیدستم

رباعی شماره 126 : بس شب به لب آه سینه سوز آوردم

رباعی شماره 127 : دلدار ز جور کام مشکل دهدم

رباعی شماره 128 : در گلشن روزگار میگردیدم

رباعی شماره 129 : گر در باغم، ز باغبان ناز کشم

رباعی شماره 130 : ای محرم خلوت و مه انجمنم

رباعی شماره 131 : در کوی تو، دلباخته ها می بینم

رباعی شماره 132 : چون رخت ازین سرای شش گوشه بریم

رباعی شماره 133 : چون گشت به خیر عاقبت کار نعیم

رباعی شماره 134 : وقت است ز باغ نکهت گل شنویم

ن : 

رباعی شماره 135 : چون صدر جهان ازین جهان شاد چنان

رباعی شماره 136 : چند ای ظالم! بهر فریب دگران

رباعی شماره 137 : آن دوست که دشمن است با دوست همان

رباعی شماره 138 : جمشیدی و جام تو شکستن نتوان

رباعی شماره 139 : ای در هوس روی تو، روشن رایان

رباعی شماره 140 : ای دوست! چراغ مهر خاموش مکن

رباعی شماره 141 : خوش آنکه به گوش تو رسد یا رب من

رباعی شماره 142 : ای آنکه سر کوی تو شد منزل من

رباعی شماره 143 : ای سوخته از هزار فرسخ دل من

رباعی شماره 144 : دل خواست ز خلق و خون شد از غم دل من

رباعی شماره 145 : آن کس که به راز عشق شد محرم من

رباعی شماره 146 : دی دست نگارین بت سیمین تن من

رباعی شماره 147 : این طاس مصفی که بود آینه گون

رباعی شماره 148 : آه از حسنین، کز جهان شیون و شین

رباعی شماره 149 : در دل آهم شعله فروز است ببین

رباعی شماره 150 : بشکافته دوست بر تنم پوست ببین

رباعی شماره 151 : آن زلف، که صید مرغ دل کرده ز چین

رباعی شماره 152 : شاها! تا کی پیاده ماند فرزین؟

رباعی شماره 153 : شد زلزله ای، که نیست شد هست زمین

و : 

رباعی شماره 154 : یا رب! یکی از عباد زورآور تو

رباعی شماره 155 : ای من ز جفا جسته جدایی از تو

رباعی شماره 156 : از کین چه کند تا بدل ما دل تو؟

رباعی شماره 157 : گفتم به دلی نکرده یاری دل تو

رباعی شماره 158 : جز در دل من گذر ندارد غم تو

رباعی شماره 159 : صحبت چه شود گرم میان من و تو

رباعی شماره 160 : گفتم: یار است پای من در گل از او

ه : 

رباعی شماره 161 : سویم بفرست گاه پیغامی و گاه

رباعی شماره 162 : جار جنبم گر ندهد جاریه به

رباعی شماره 163 : ای کشته ی امروز تو، فردا زنده

رباعی شماره 164 : ای باخته نرد دلبری با زهره

رباعی شماره 165 : نه روی گله دارم و نه رای گله

رباعی شماره 166 : امروز چو گُل شکفته باشیم همه

رباعی شماره 167 : آن شوخ کزو دور شبی خفتم، نه

ی : 

رباعی شماره 168 : عید است چه مانده ای صباحی بسرای؟

رباعی شماره 169 : لرزان من و خواجه دوش از سردی دی

رباعی شماره 170 : از دور فلک که باخت لعب عجبی

رباعی شماره 171 : قاصد! دلم از حرف وفا خوش کردی

رباعی شماره 172 : گفتی: ز رخم چرا نظر پوشیدی؟

رباعی شماره 173 : دوشم دل برد، شاهد بازاری

رباعی شماره 174 : رویی که کله ز مه رباید داری

رباعی شماره 175 : دارم ز فراق ماه مهر افروزی

رباعی شماره 176 : من مفلسم و تو کیمیا ای ساقی

رباعی شماره 177 : وقت است ز هر سو شکفد روی گلی

رباعی شماره 178 : ز آن پیش که، شمع مهرش افروختمی

رباعی شماره 179 : خوش آنکه چو یاد از اسیریم کنی

رباعی شماره 180 : آذر! که چو من مانده جدا از وطنی

رباعی شماره 181 : من بی تو دریده هر نفس پیرهنی

رباعی شماره 182 : فردا چو به نامه ی سیاهم بینی

رباعی شماره 183 : با کس سخنان ناپسندیده مگوی

رباعی شماره 184 : در کوچه ی عشق، پای در گل ننهی

رباعی شماره 185 : هنگامه ی ناز، تا به کی ساز دهی؟

پایان اشعار این بخش

نویسندگان :

نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها