آذر بیگدلی – رباعی شماره 102
تا کی شب و روز و روز، شب از سر سوز
نالم ز فراقت ای مه مهر افروز؟
گفتی: شب و روزی دهمت دل، چه شود
کان شب امشب باشد و آن روز امروز
تا کی شب و روز و روز، شب از سر سوز
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط