آذر بیگدلی – رباعی شماره 134
وقت است ز باغ نکهت گل شنویم
وز هر کف خاک، بوی سنبل شنویم
از گریه ابر خنده ی گل ببنیم
وز خنده ی گل، ناله ی بلبل شنویم
وقت است ز باغ نکهت گل شنویم
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط