کارم ز بزرگان عراق ار بنواست

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 99

کارم ز بزرگان عراق ار بنواست

چون پره ی عشّاق دلم تنگ چراست

این دور مخالف نگذارد که شود

کارم به سپاهان سپاهانک راست

نوشته‌های مرتبط

گر خلد برین در نظرم خواهد بود

ادامه نوشته »

آن لعبت نی زن من اگر با وی امی

ادامه نوشته »

مستان صبوحی چو سحر برخیزند

ادامه نوشته »

اشکم که چو لعل آبدار افتادست

ادامه نوشته »

هر آه که از دلم به در می آید

ادامه نوشته »

با طرّه بگو تا دل ما باز آرد

ادامه نوشته »