دود دل ما باد نباید پنداشت

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 90

دود دل ما باد نباید پنداشت

وآب رخ ما خاک نباید انگاشت

سهل است دل سوخته ای بربودن

لیکن چو ربودند نگه باید داشت

نوشته‌های مرتبط

هر نکته ی چون آب که می راند چشم

ادامه نوشته »

من حشمت و پوش او به چیزی نخرم

ادامه نوشته »

مگذار که هر کس خط و خالت بیند

ادامه نوشته »

ای سنبل تو ریخته در دامن گل

ادامه نوشته »

هر چند که در ملک فصاحت میری

ادامه نوشته »

گفتم که دمم چند دهی گفت چه دم

ادامه نوشته »