از رخ چو بتم زلف معنبر برداشت

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 36

از رخ چو بتم زلف معنبر برداشت

یعنی ز سمن بنفشه ی تر برداشت

جز عارض چون صبح جهان افروزش

یک روز ندیدم که دو شب در برداشت

نوشته‌های مرتبط

کی چون خط سبزت شب تاری بودست

ادامه نوشته »

تا کی طلب شراب خواهی کردن

ادامه نوشته »

احمد که به شعر امتحانم فرمود

ادامه نوشته »

با طرّه بگو تا دل ما باز آرد

ادامه نوشته »

آنکو رخش از خلد برین بابی بود

ادامه نوشته »

رفتی ز برم ولی نرفتی ز ضمیر

ادامه نوشته »