ای در دلم آتش غم و در جان دود

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 149

ای در دلم آتش غم و در جان دود

بگرفت درون دلم از بریان دود

هر دود که از مطبخ عشقت خیزد

بوی جگر سوخته آید زان دود

نوشته‌های مرتبط

آن سرو سخنگو که مه هر جاییست

ادامه نوشته »

از رخ چو بتم زلف معنبر برداشت

ادامه نوشته »

در میکده گرنه پایبند می امی

ادامه نوشته »

ترکی که ختایی نسب و رومی روست

ادامه نوشته »

گفتم روزم گفت بدین روز مناز

ادامه نوشته »

بر طرف چمن گلی چو رویت نشکفت

ادامه نوشته »