خواجوی کرمانی – رباعی شماره 71
بر طرف چمن گلی چو رویت نشکفت
جز چشم تو کس مست به محراب نخفت
عمری تو و بی عمر نمی شاید زیست
جانی تو و ترک جان نمی باید گفت
خواجوی کرمانی – رباعی شماره 71
بر طرف چمن گلی چو رویت نشکفت
جز چشم تو کس مست به محراب نخفت
عمری تو و بی عمر نمی شاید زیست
جانی تو و ترک جان نمی باید گفت