از لوح غمت نام و نشانم نرود

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 132

از لوح غمت نام و نشانم نرود

وآب رخت از چشم و روانم نرود

تا باده ی چون زنگ نریزم در جام

زنگ غم از آیینه ی جانم نرود

نوشته‌های مرتبط

رخسار تو در پرده عیان بتوان دید

ادامه نوشته »

گفتم جانم گفت بمیر ار مردی

ادامه نوشته »

آن حور پریچهره که ماواش دل است

ادامه نوشته »

ای بسته دم عیسی مریم دم تو

ادامه نوشته »

گر باز نبینیم رخ چون خور او

ادامه نوشته »

بستان ز شکوفه حلّه پوش آمده است

ادامه نوشته »