خواجوی کرمانی – رباعی شماره 102
گر سرو سهی به قدّ او ماند راست
چوبین و دراز و ناتراشیده چراست
ور قامت من نه ابرویش را همتاست
پیوسته بگو راست که بهر چه دوتاست
خواجوی کرمانی – رباعی شماره 102
گر سرو سهی به قدّ او ماند راست
چوبین و دراز و ناتراشیده چراست
ور قامت من نه ابرویش را همتاست
پیوسته بگو راست که بهر چه دوتاست