کی چون خط سبزت شب تاری بودست

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 100

کی چون خط سبزت شب تاری بودست

یا بر سمن از مشک غباری بودست

کامروز به طعنه با رخت می گوید

پیش از من و تو لیل و نهاری بودست

نوشته‌های مرتبط

ای آنکه شبت جیب ثریا بگرفت

ادامه نوشته »

هر آه که از دلم به در می آید

ادامه نوشته »

ای من شده بی رخ تو از ناله چو نال

ادامه نوشته »

آن ترک پریچهره که قصد جان داشت

ادامه نوشته »

از چشم تو هر که می پرستی آموخت

ادامه نوشته »

اشکم که چو لعل آبدار افتادست

ادامه نوشته »