نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی-همراه با معنی و تفسیر

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی

که بسی گُل بدمد باز و تو در گِل باشی

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش

که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

چنگ در پرده همین می‌دهدت پند ولی

وعظت آنگاه کند سود که قابل باشی

در چمن هر ورقی دفتر حالی دگرست

حیف باشد که ز کار همه غافل باشی

نقد عمرت ببرد غصه ی دنیا به گزاف

گر شب و روز در این قصه ی مشکل باشی

گر چه راهی ست پر از بیم ز ما تا بر دوست

رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی

حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد

صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی / که بسی گُل بدمد باز و تو در گِل باشی:
- شاعر می‌گوید که بهار است و باید تلاش کنی که خوشدل باشی، زیرا گل‌های زیادی خواهند شکفت و تو ممکن است در گل (غم) باشی.
من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش / که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی:
- حافظ می‌گوید که به تو نمی‌گویم با چه کسی بنشینی و چه بنوشی، زیرا اگر زیرک و عاقل باشی، خود می‌دانی.
چنگ در پرده همین می‌دهدت پند ولی / وعظت آنگاه کند سود که قابل باشی:
- شاعر می‌گوید که چنگ (ساز) در پرده همین پندها را به تو می‌دهد، اما وعظ (پند) تنها زمانی سودمند است که تو قابل (آماده) باشی.
در چمن هر ورقی دفتر حالی دگرست / حیف باشد که ز کار همه غافل باشی:
- حافظ می‌گوید که در چمن (طبیعت) هر برگ دفتر حالی دیگر است و حیف است که از کار همه‌ی آنها غافل باشی.

نقد عمرت ببرد غصه ی دنیا به گزاف / گر شب و روز در این قصه ی مشکل باشی:
- شاعر می‌گوید که اگر شب و روز در غصه‌ی دنیا باشی، عمرت به باد خواهد رفت.
گر چه راهی ست پر از بیم ز ما تا بر دوست / رفن آسان بود ار واقف منزل باشی:
- حافظ می‌گوید که هرچند راه رسیدن به دوست (معشوق) پر از بیم است، اما اگر واقف منزل (آگاه از راه) باشی، رفتن آسان خواهد بود.
حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد / صید آن شاهد مطبوع شمایل باشی:
- شاعر به خودش خطاب می‌کند و می‌گوید که اگر بخت بلندت کمک کند، صید آن شاهد مطبوع (معشوق زیبا) خواهی بود.