
بیدل دهلوی- غزل شماره 519
تا فلک در گردش است آفت به هر سو هاله است
در مزاج آسیا چندین شرر جواله است
یأس کن خرمن که در کشت امید زندگی
ریزش یک مشت دندان حاصل صد ساله است
زین چمن با درد پیمایی قناعت کردهایم
جام گل تسلیم یاران ساغر ما لاله است
با بزرگی های شیخ آسان که میگردد طرف
پیش این جاسوس رعنا سامری گوساله است
فرصتی باید که عبرت گیری از مکتوب ما
صفحهٔ آتش زده حرفش شرر دنباله است
در محبت پاس ناموس صبوری مشکل است
هر قدر دل واگذارد آبیار ناله است
تیره بختی در وطن ایجاد غربت میکند
گر ز چینی مو دمد چینش همان بنگاله است
جز شکست رنگ گلچینی ندارد باغ وصل
در میان ما و جانان بیخودی دلاله است
تا کجا در پی نمیغلتد جبین اعتبار
شرمی از انجام اگر باشد گهر هم ژاله است
بیدل از حسرت پرستان خرام کیستم
کز تپش گر جان به لب میآیدم تبخاله است



