ورود / عضویت



فرصتی داری ز گرد اضطراب دل برآ - ادبستان شعر پارسی % %

فرصتی داری ز گرد اضطراب دل برآ

بیدل دهلوی- غزل شماره 239

فرصتی داری ز گرد اضطراب دل برآ

همچو خون پیش از فسردن از رگ ‌بسمل برآ

ریشهٔ الفت ندرد دانهٔ آزادی‌ ات

ای شرر نشو و نما زین‌ کشت بیحاصل ‌برآ

از تکلف در فشار قبر نتوان زیستن

چون نفس دل هم اگر تنگی‌ کند از دل برآ

قلزم تشویش هستی عافیت امواج نیست

مشت‌ خاکی جوش زن سر تا قدم ‌ساحل ‌برآ

نه فلک آغوش شوق انتظار آماده است

کای نهال باغ بی‌ رنگی ز آب و گل برآ

در خور اظهار باید اعتباری پیش برد

او کریم آمد برون باری تو هم سایل برآ

شوخی معنی برون از پرده‌های لفظ نیست

من خراب محملم‌ گو لیلی از محمل برآ

خلقی آفت‌ خرمن است‌ اینجا به‌ قدر احتیاط

عافیت ‌می‌خواهی از خود اندکی‌ غافل برآ

کلفت دل دانه را از خاک بیرون می‌کشد

هر قدر بر خویشتن تنگی ازین منزل برآ

نقش‌ کار آسمان عاری ‌ست از رنگ ثبات

گر رگ سنگت ‌کند چون بوی ‌گل‌ زایل برآ

عبرتی ‌بسته‌ ست محمل بر شکست‌ رنگ شمع

کای‌ به‌ خود وامانده ‌در هر رنگ ‌از این‌ محفل‌ برآ

تا دو عالم مرکز پرگارتحقیقت شود

چون‌ نفس یک پر زدن بیدل به‌ گرد دل برآ

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤