ورود / عضویت



در این ادبکده جز سر به هیچ جا مگذار - ادبستان شعر پارسی % %

در این ادبکده جز سر به هیچ جا مگذار

بیدل دهلوی- غزل شماره 1686

در این ادبکده جز سر به هیچ جا مگذار

جهان تمام زمینِ دل است پا مگذار

چو خامه تا نکشی خفّت نگون‌ساری

به حرف هیچکس انگشت ژاژخا مگذار

تظلّم ضعفا چند گیردت دنبال

به هر رهی ‌که روی‌ گرد بر قفا مگذار

در آتشیم ز برق گذشتهٔ فرصت

سپند تا نجهی پا به خاک ما مگذار

جهان قلمروِ مشقِ سیاهکاری نیست

چو امتحانِ قلم نقطه جابه‌جا مگذار

مقیمِ خلوتِ ناموسِ بی‌نشانی باش

درت اگر همه دست و دل است وامگذار

قناعت آینه‌ای نیست مختلفْ تمثال

غبار خود به رهِ منّت صفا مگذار

ترانهٔ نگه واپسین چه ابرام است

ز خود ودیعت حسرت در این سرا مگذار

جبین شمع به قدر نم آشیان صباست

تو نیز یک دو عرق دامنِ حیا مگذار

حمایت تو بهارآفرینِ چترِ گل است

به فرق بی‌کلهان دست بی‌حنا مگذار

شنیده‌ام تویی آنجا که ‌کس نمی‌باشد

مرا ز قافلهٔ بیکسان جدا مگذار

به داغ می‌رسد از شعله‌های شمع آواز

کزین شررکده رفتیم ما، تو جا مگذار

رموز دهر عیان است فهم‌ کن بیدل

بنای فطرت خود بر فسانه‌ها مگذار

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤