ورود / عضویت



جلوهٔ او داد فرمان نگاه آیینه را - ادبستان شعر پارسی % %

جلوهٔ او داد فرمان نگاه آیینه را

بیدل دهلوی- غزل شماره 118

جلوهٔ او داد فرمان نگاه آیینه را

هاله‌ کرد آخر به روی همچو ماه آیینه را

منع پرواز خیالت در کف تدبیر نیست

تا کجا جوهر نهد بر دیدگاه آیینه را

از شکست رنگ عجز اندود ما غافل مباش

بشکند تمثال ما طرف ‌کلاه آیینه را

بسکه ما آزادگان را از تعلق وحشت است

عکس ما چون آب داند قعر چاه آیینه را

امیتاز جلوه از ما حیرت آغوشان مخواه

دورگرد دیده می‌باشد نگاه آیینه را

فرش ‌نادانی ‌ست هر جا آب‌ و رنگ ‌عشرتی‌ ست

ساده‌ لوحی داد عرض دستگاه آیینه را

گفتگو سیل بنای سینه صافی می‌شود

امتحانی می‌توان ‌کردن به آه آیینه را

عرض هستی بر دل روشن غبار ماتم است

ازنفس ها خانه می‌گردد سیاه آیینه را

این زمان ارباب جوهر دام تزویرند و بس

می‌توان دانست آب زیر کاه آیینه را

با صفای دل چه لازم اینقدر پرداختن

جلوه بی ‌رنگی ‌ست اینجا نیست راه آیینه را

جز به جیب دل سراغ امن نتوان یافتن

چون نفس از هرزه‌ گردی‌ کن پناه آیینه را

بیدل اندر جلوه‌ گاه حسن طاقت‌ سوز اوست

جوهر حیرت زبان عذرخواه آیینه را

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤