ورود / عضویت



بسکه بی‌رویت بهارم ‌کلفت انشا می‌کند - ادبستان شعر پارسی % %

بسکه بی‌رویت بهارم ‌کلفت انشا می‌کند

بیدل دهلوی- غزل شماره 1038

بسکه بی‌رویت بهارم ‌کلفت انشا می‌کند

چون حنا رنگ از گرانی سایه پیدا می‌کند

گر نه باد صبح چین طرّه‌ات وا می‌کند

نسخهٔ جمعیّت ما را که اجزا می‌کند

عضو عضوم ‌بسکه می‌بالد به‌ سودای جنون

وسعت دامانِ داغ ایجادِ صحرا می کند

همّت از تدبیر بیجا تا کجا خجلت‌ کشد

ای جنون رحمی که ما را هوش رسوا می‌کند

نسخهٔ هستی ز بس دقّتْ سواد افتاده است

چشم برهم بسته حلّ این معمّا می‌کند

جنسِ دردِ بیکسی ‌کم نیست در بازار ما

گر شنیدن مایه دارد ناله سودا می‌کند

جلوه از شوخی‌ نقابِ حیرتی افکنده است

رنگ صهبا در نظرها کار مینا می‌کند

دیدۀ ما را خمارِ شوخی رفتار او

عاقبت خمیازه‌ ای نقش کف پا می‌کند

چون ‌شود بیحاصلی ‌معلوم‌ مطلب حاصل‌ ست

حاجت ما را روا نومیدی ما می‌کند

گر چنین بالد هوای پر فشانیهای شوق

آه ما را ریشهٔ ‌تخم ثریّا می‌کند

در شکست آرزو تعمیر آزادی‌ گم است

بال چون بر هم خورد پرواز پیدا می کند

سنگ بر تدبیر زن‌، ‌کار کس اینجا بسته نیست

یک شکستن صد کلید از قفل انشا می‌کند

رهبر مقصود بیدل وحشت ‌از خویش‌ است‌ و بس

سیل چون مطلق عنان شد سیر دریا می‌کند

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤