ز بنگاه حاتم یکی پیرمرد

سعدی-بوستان-باب دوم در احسان

شماره 22

ز بنگاه حاتم یکی پیرمرد

طلب ده درم سنگ فانید کرد

ز راوی چنان یاد دارم خبر

که پیشش فرستاد تنگی شکر

زن از خیمه گفت این چه تدبیر بود ؟

همان ده درم ، حاجت پیر بود

شنید این سخن نامبردار طَی

بخندید و گفت ای دلارام حَی

گر او درخور حاجت خویش خواست

جوانمردی آل حاتم کجاست؟