
سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای
شماره 65
چو بر کندی از دست دشمن دیار
رعیت ، به سامان تر از وی بدار
که گر باز کوبد درِ کارزار
برآرند عام از دماغش دمار
وگر شهریان را رسانی گزند
درِ شهر بر روی دشمن مبند
مگو دشمن تیغزن بر در است
که انباز دشمن به شهر اندر است