سعدی-بوستان-باب اول در عدل و تدبیر و رای
شماره 41
مدر پرده ی کس به هنگام جنگ
که باشد تو را نیز در پرده ننگ
مزن بانگ بر شیرمردان درشت
چو با کودکان برنیایی به مشت
یکی پند میداد فرزند را :
نگه دار پند خردمند را
مکن جور بر خُردکان ای پسر
که یک روزت افتد بزرگی به سر
نمیترسی ای گرگک کم خرد
که روزی پلنگیت بر هم درد ؟
به خردی درم زور سرپنجه بود
دل زیردستان ز من رنجه بود
بخوردم یکی مشت زورآوران
نکردم دگر زور بر لاغران
