جهان رنگ و بو پیدا تو می گویی که راز است این

اقبال لاهوری

زبور عجم

شماره 121

جهان رنگ و بو پیدا تو می گویی که راز است این

یکی خود را به تارش زن که تو مضراب و ساز است این

نگاه جلوه بدمست از صفای جلوه می لغزد

تو می گویی حجاب است این نقاب است این مجاز است این

بیا درکش طناب پرده های نیلگونش را

که مثل شعله عریان بر نگاه پاکباز است این

مرا این خاکدان من ز فردوس برین خوشتر

مقام ذوق و شوق است این حریم سوز و ساز است این

زمانی گم کنم خود را زمانی گم کنم او را

زمانی هر دو را یابم چه راز است این چه راز است این

 

نویسندگان :
نویسندگان :

امین پیرانی - حامد پیری

نوشته های مرتبط
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها