ورود / عضویت



به باغ روسبی دی مرا فتاد گذار - ادبستان شعر پارسی % %

به باغ روسبی دی مرا فتاد گذار

آذر بیگدلی – قطعه شماره 53

وله هزل

به باغ روسبی دی مرا فتاد گذار

چه باغ جنت و چون حور روسبی در وی

به گرد باغ حریفان هرزه گرد چنانک

سگان لیلی گردند در نواحی حی

ز یک کناره یکی قلتبان به مساحی

پی مساحت آنجا به حکم عامل جی

نییی بلند فراخته به جای علم

رسید و داشت چو خود فوج قلتبان از پی

چو بسته دید در باغ، حلقه بر در زد

که باغ را بگشایید باغبانان هی

که تا مساحت این باغ خجسته کنم

در این بهار ببندم خراج کآمد دی

شنید اشتلم قلتبان چو روسبیک

بگفتش :آمدم. او گفت:دیر شد تا کی؟

پس از زمانی هر هفت کرده چون مه نو

گشاد در، چون بارگاه حاتم طی

به کف ز جام بلورین گرفته ساغر جم

به سر ز معجر زرکش نهاده افسر کی

بگفت چیست غرض، کیستی، چه کار تو را؟

که نیک یا بد، شسته است جامه گازر ری

چو چشم روسبی و قلتبان فتاد به هم

به یک نگاه شد آن انقلاب و غوغا طی

میان آن دو تن القصه گرم شد الفت

چو فرقدان که قرین هم اند گرد جدی

به پای روسبی افتاد قلتبان کالفور

منم مسافر مفلس، مصاحب لاشی

ز عجز نالی او روسبی به رحم آمد

نهان ز خلق، به باغش ببرد و دادش می

چو قلتبان ز کف روسبی گرفت قدح

کشید بر سر و بر کار خویشش آمد قی

فگند این نی و کرد آن نی دگر بر پا

فقال امشی الی این، این قالت الی

به باغ روسبیک داد قلتبان چون آب

به خنده گفت: من الماء کل شی حی

خلاصه شب همه شب کرده هر دو مساحی

یکی مساحت باغ و یکی مساحت نی

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤