سعدی-گلستان-باب هشتم در آداب صحبت
شماره 84
حلم شتر چنان که معلوم ست اگر طفلی مهارش گیرد و صد فرسنگ برد ، گردن از متابعتش نپیچد. اما اگر دره ای هولناک پیش آید که موجب هلاک باشد و طفل آنجا به نادانی خواهد شدن ، زمام از کفش درگسلاند و بیش مطاوعت نکند که هنگام درشتی ملاطفت مذموم است و گویند : دشمن به ملاطفت دوست نگردد بلکه طمع زیادت کند .
کسی که لطف کند با تو خاک پایش باش
وگر ستیزه برد در دو چشمش آکن خاک
سخن به لطف و کرم با درشت خوی مگوی
که زنگ خورده نگردد به نرم سوهان پاک