سعدی-گلستان-باب هشتم در آداب صحبت
شماره 52
کشتن بندیان تامل اولی تر است ، به حکم آن که اختیار باقی است ، توان کشت و توان بخشید وگر بی تامل کشته شود محتمل است که مصلحتی فوت شود که تدارک مثل آن ممتنع باشد .
نیک سهل است زنده بی جان کرد
کشته را باز زنده نتوان کرد
شرط عقل است صبر تیر انداز
که چو رفت از کمان ، نیاید باز