سعدی-گلستان-باب دوم در اخلاق درویشان
حکایت 40
طایفه‌ی رندان به خلاف درویشی به درآمدند و سخنان ناسزا گفتند و بزدند و برنجانیدند . شکایت از بی‌طاقتی پیش پیر طریقت برد که چنین حالی رفت . گفت : ای فرزند ، خرقه ی درویشان جامه ی رضاست هر که در این کسوت تحمّل بی‌مرادی نکند مدعی است و خرقه بر او حرام .
دریای فراوان نشود تیره به سنگ
عارف که برنجد تنک است آب هنوز
گر گزندت رسد تحمل کن
که به عفو از گناه پاک شوی
ای برادر چو عاقبت خاک است
خاک شو ، پیش از آنکه خاک شوی