گر در عمری شبی به ما پردازد

کسایی مروزی – رباعی

شماره 2

تیغ خورشید

گر در عمری شبی به ما پردازد

وین جان به لب رسیده را بنوازد

لب بر لب او نهشته، ناگه خورشید

با تیغ کشیده بر سر ما تازد

نوشته‌های مرتبط

نارفته به شاهراه وصلت گامی

ادامه نوشته »

این هستی تو، هستی هست دگر است

ادامه نوشته »