کسایی مروزی – رباعی
شماره 2
تیغ خورشید
گر در عمری شبی به ما پردازد
وین جان به لب رسیده را بنوازد
لب بر لب او نهشته، ناگه خورشید
با تیغ کشیده بر سر ما تازد
گر در عمری شبی به ما پردازد
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط