وحشی بافقی- غزل شماره 219
یک همدم و همنفس ندارم
میمیرم و هیچ کس ندارم
گویند: بگیر دامن وصل
میخواهم و دسترس ندارم
دارم هوس و نمیدهد دست
آن نیست که این هوس ندارم
گفتی: گلهای ز ما نداری
دارم گله از تو پس ندارم
وحشی نروم به خوابِ راحت
تا تکیه به خار و خس ندارم