ورود / عضویت



آتش به جگر زان رخِ افروخته دارم - ادبستان شعر پارسی % %

آتش به جگر زان رخِ افروخته دارم

وحشی بافقی- غزل شماره 307 

آتش به جگر زان رخِ افروخته دارم

وین گریهٔ تلخ از جگرِ سوخته دارم

گفتی: تو چه اندوخته‌ای ز آتش دوری؟

این داغ که بر جانِ غم اندوخته دارم

انداخته‌ام صیدِ مراد از نظرِ خویش

یعنی صفتِ بازِ نظر دوخته دارم

در دامِ غمت تازه فتادم نگهم دار

من عادتِ مرغانِ نو آموخته دارم

وحشی به دل این آتش سوزنده‌ چو فانوس

از پرتو آن شمعِ بر افروخته دارم

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤