وحشی بافقی- غزل شماره 186
هیچکس چشم به سویِ من بیمار نکرد
که به جان دادنِ من گریهٔ بسیار نکرد
که مرا در نظرآورد که از غایتِ ناز
چین برابرو نزد و روی به دیوار نکرد
هیچ سنگین دلِ بی‌رحم به غیر از تو نبود
که سرودِ غمِ من در دل او کار نکرد
روحِ آن کشتهٔ غم شاد که تا بود دمی
یارِ غم بود و شکایت ز غمِ یار نکرد
روزِ مردن ز تو وحشی گله‌ها داشت ولی
رفت از کار زبانِ وی و اظهار نکرد