رو مرکب عشق را قوی ران و مترس

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 985

رو مرکب عشق را قوی ران و مترس

وز مصحف کژ آیت حق خوان و مترس

چون از خود و غیر خود مسلم گشتی

معشوق تو هم تویی یقین دان و مترس

نوشته‌های مرتبط

هین وقت صبوحست میان شب و روز

ادامه نوشته »

مانند رخت به باغ دیدم دی نار

ادامه نوشته »

گفتم عشقت مرا بت و خویش منست

ادامه نوشته »

از جان بگریزم ار ز جان بگریزی

ادامه نوشته »

خاک قدمت سعادت جان من است

ادامه نوشته »

حاجت نبود مستی ما را به شراب

ادامه نوشته »