هین وقت صبوحست میان شب و روز

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 972

هین وقت صبوحست میان شب و روز

غیر از مه وخورشید چراغی مفروز

زان آتش آب گونه یک شعله برآر

در بنگه اندیشه زن و پاک بسوز

نوشته‌های مرتبط

من کی خندم تات نبینم خندان

ادامه نوشته »

با بی خبران اگر نشستی فردی

ادامه نوشته »

شادی شادی و ای حریفان شادی

ادامه نوشته »

زنهار دلا به خود مده ره غم را

ادامه نوشته »

جانم بر آن قوم که جانند ایشان

ادامه نوشته »

من بنده ی آن قوم که خود را دانند

ادامه نوشته »