معشوقه‌ی ما کران نگیرد هرگز

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 966

معشوقه‌ی ما کران نگیرد هرگز

وین شمع و چراغ ما نمیرد هرگز

هم صورت و هم آینه والله که ویست

این آینه زنگی نپذیرد هرگز

نوشته‌های مرتبط

کس از خم چوگان تو گویی نبرد

ادامه نوشته »

گر تیغ اجل مرا کند بی‌سر و جان

ادامه نوشته »

با روز بجنگیم که چون روز گذشت

ادامه نوشته »

آنان که محققان این درگاهند

ادامه نوشته »

جز شاه جهان نیست کسی در دو جهان

ادامه نوشته »

از جان بگریزم ار ز جان بگریزی

ادامه نوشته »