دل آمد و گفت هست سوداش دراز

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 953

دل آمد و گفت هست سوداش دراز

شب آمد و گفت زلف زیباش دراز

سرو آمد و گفت قد و بالاش دراز

او عمر عزیز ماست گو باش دراز

نوشته‌های مرتبط

آن را که به علم و عقل افراشته‌اند

ادامه نوشته »

هر کس کسکی دارد و هر کس یاری

ادامه نوشته »

بگرفت دلت زانکه تو را دل نگرفت

ادامه نوشته »

وه وه که به دیدار تو چونم تشنه

ادامه نوشته »

این مست به باده‌ای دگر می‌گردد

ادامه نوشته »

ای در سر زلف تو پریشانی ها

ادامه نوشته »