بازی بودم پریده از عالم راز - ادبستان شعر پارسی % %

بازی بودم پریده از عالم راز

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 947

بازی بودم پریده از عالم راز

تا بو که برم ز شیب صیدی به فراز

اینجا چه نیافتم کسی را دمساز

زان در که بیامدم برون رفتم باز

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤