چون از رخ یار بازگشتم به بهار

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 890

چون از رخ یار بازگشتم به بهار

با غم به چه کار آید و عیشم به چه کار

از باغ به جای لاله گو خار بروی

وز ابر به جای قطره گو سنگ ببار

نوشته‌های مرتبط

ما خواجه‌ی ره نه‌ایم ما قلاشیم

ادامه نوشته »

ای آنکه به کوی یار ما افتادی

ادامه نوشته »

گر نه حذر از غیرت مردان کنمی

ادامه نوشته »

از عشق دلا نه بر زیان خواهی شد

ادامه نوشته »

آن ذره که جز همدم خورشید نشد

ادامه نوشته »

زان ماه چهارده که بود اشراقی

ادامه نوشته »