همواره خوشی و دلکشی نامیزد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 859

همواره خوشی و دلکشی نامیزد

هشدار مکن کژ که قدح میریزد

در عالم باد خاک بر سر کردن

شک نیست که هر لحظه غباری خیزد

نوشته‌های مرتبط

ای آنکه به کوی یار ما افتادی

ادامه نوشته »

من بادم و تو برگ نلرزی چه کنی

ادامه نوشته »

صد روز دراز گر به هم پیوندی

ادامه نوشته »

من عاشق عشق و عشق هم عاشق من

ادامه نوشته »

با دل گفتم اگر بود جای سخن

ادامه نوشته »

ماییم که از باده‌ی بی‌جام خوشیم

ادامه نوشته »