هل تا برود سرش به دیوار آید

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 857

هل تا برود سرش به دیوار آید

سر بشکند و جامه به خون آلاید

آید بر من سوزن و انگشت گزان

کان گفته سخن های منش یاد آید

نوشته‌های مرتبط

زان ابروی چون کمانت ای بدر منیر

ادامه نوشته »

تقصیر نکرد عشق در خماری

ادامه نوشته »

انوار صلاح دین برانگیخته باد

ادامه نوشته »

ماهی فارغ ز چار و ده می‌بینم

ادامه نوشته »

ای قوم که برتر از مه و مهتابید

ادامه نوشته »

در عشق تو شوخ و شنگ باید بودن

ادامه نوشته »