مگذار که وسوسه زبونت گیرد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 826

مگذار که وسوسه زبونت گیرد

چون مار به حیله و فسونت گیرد

تا آن مه بی‌چون کند آهنگ گرفت

حیران شود آسمان که چونت گیرد

نوشته‌های مرتبط

گر عاشق زار روی تو نیستمی

ادامه نوشته »

تا در طلب گوهر کانی کانی

ادامه نوشته »

تا ظن نبری که من دویی می‌بینم

ادامه نوشته »

سلطان ملاحت مه موزون منست

ادامه نوشته »

چون آتش میشود عذارش به سخن

ادامه نوشته »

سیلاب گرفت گرد ویرانه ی عمر

ادامه نوشته »