مگذار که غصه در میانت گیرد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 825

مگذار که غصه در میانت گیرد

یا وسوسه‌های این جهانت گیرد

رو شربت عشق در دهان نه شب و روز

زان پیش که حکم حق دهانت گیرد

نوشته‌های مرتبط

افسوس که بیگاه شد و ما تنها

ادامه نوشته »

عقلی که خلاف تو گزیدن نتوان

ادامه نوشته »

باغی که من از بهار او بشکفتم

ادامه نوشته »

زاهد بودم ترانه گویم کردی

ادامه نوشته »

هر کس کسکی دارد و هر کس یاری

ادامه نوشته »

رازی که بگفتی ای بت بدخویم

ادامه نوشته »