لعلیست که او شکر فروشی داند

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 808

لعلیست که او شکر فروشی داند

وز عالم غیب باده نوشی داند

نامش گویم ولیک دستوری نیست

من بنده ی آنم که خموشی داند

نوشته‌های مرتبط

گر می‌خواهی بقا و پیروز مخسب

ادامه نوشته »

گفتم صنمی شدی که جان را وطنی

ادامه نوشته »

باز آمد یار با دلی چون خاره

ادامه نوشته »

ای آب از این دیده‌ی بی خواب برو

ادامه نوشته »

با یار به گلزار شدم رهگذری

ادامه نوشته »

دل یاد تو کرد چون به عشرت بنشست

ادامه نوشته »