ای آب از این دیده‌ی بی خواب برو

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1538

ای آب از این دیده‌ی بی خواب برو

وی آتش از این سینه‌ی پر تاب برو

وی جان چو تنی که مسکنت بود نماند

بی‌آبی خود مجوی و بر آب برو

نوشته‌های مرتبط

لعلیست که او شکر فروشی داند

ادامه نوشته »

عشق آن باشد که خلق را دارد شاد

ادامه نوشته »

ای عادت تو خشم و جفا ورزیدن

ادامه نوشته »

چشمی که نظر بدان گل و لاله کند

ادامه نوشته »

می‌آید گرگ نزد ما وقت سحر

ادامه نوشته »

ای خواجه گنه مکن که بدنام شوی

ادامه نوشته »